Today is my engagement day. Acewah speaking pulekkk. Tengah menaip satu ayat, sms sampai cakap dah sampai rumah aku. Aaa..kelam kelibut okeh. Mak aku tegas cakap pukul 11 kena datang sharp. Tapi takda orang menyambut.Yang tukang sambut tak sampai2 lagi pun. Tapi lantak la..hehe..
Aku jenguk ke luar, alamak, dah sampai betul la. Tengah keluarkan barang hantaran dorang tu. Haritu tak nebes pun, sampai la time baru tulis tadi. Sampai je dorang terus nebes. Wakaka. Ngek la. Dup..dup..hahahah.tah pape je. Plus lapa semua. Ai is lapar uolls.......
Ni orang tengah borak2, aku slumber menaip. Dasarrrrrr... Tapi takpe..cool lah katekan..
Make up is horror. Tapi orang cakap cantik. Tapi aku kan tak pernah make up.. So bila tengok diri sendiri, macam opera cina. Tapi comel sikit la kot? Hahahahaha.. Ok tak klaka.
Nanti la tulis lagi... hati ini tidak tenang...Hahahahahha
Saturday, March 16, 2013
Monday, March 11, 2013
Kawan baru
Aku ada sorang kawan ni, lately sangat la suka mengendeng kat aku. Nama dia jerawat, tapi nama manja dia jers. Aku tak suka kat dia sebenarnya, sebab aku takda pun kawan dengan dia sebelum ni. Start keja, dia mula mengada2 datang kat aku. Aku stress dia datang. Ini semua gara-gara kerja. Cewah kerja yang bersalah. Biasalah otometik defense system tu. Backing diri sendiri adelah perlu. Maka aku pun pergi untuk treatment.Ingatkan makin cun, dia picit jers, padan muka kau, lenyaplah kau dari hidup ini. Padan muka aku jugak sebab cari penyakit. Sakit wooiii. Pastu dia laserkan muka aku. Pedih gilaaa... Harap-harap jers tidak kembali lagi untuk masa akan datang. Stress keja ditambah stress jers = kegilaan melampau.
Sekarang aku tengah curi-curi masa untuk menulis. Sebenarnya aku nak tido, tapi disebabkan banyak kerja, jadi aku hold dulu tido dengan nescafe. Natijahnya, aku takleh tido.
Aku rasa kena perbaiki bahasa aku. Haritu marah budak beria-ia, "potpetpotpet,potpetpotpet, (tak ingat apa yang aku bebel), apakah?". Begitulah ayat aku. Bila dah habis cakap rasa nak gelak,tapi rasa nak lempang diri sendiri pun ada. Tetiba ada apakah kat belakang kan? Nasib baik tak ajar BM kan. Ayat tunggang langgang. Dah sah-sah 'kah' tu digunakan kat awal ayat. Adoila..Buat malu je. Nasib budak tak bantai gelak. Kalau tak, tak menjadi la misi marah haritu.
Eh, baru teringat, ada baju tengah rendam, tumpang lalu, nak basuh baju..
Sekarang aku tengah curi-curi masa untuk menulis. Sebenarnya aku nak tido, tapi disebabkan banyak kerja, jadi aku hold dulu tido dengan nescafe. Natijahnya, aku takleh tido.
Aku rasa kena perbaiki bahasa aku. Haritu marah budak beria-ia, "potpetpotpet,potpetpotpet, (tak ingat apa yang aku bebel), apakah?". Begitulah ayat aku. Bila dah habis cakap rasa nak gelak,tapi rasa nak lempang diri sendiri pun ada. Tetiba ada apakah kat belakang kan? Nasib baik tak ajar BM kan. Ayat tunggang langgang. Dah sah-sah 'kah' tu digunakan kat awal ayat. Adoila..Buat malu je. Nasib budak tak bantai gelak. Kalau tak, tak menjadi la misi marah haritu.
Eh, baru teringat, ada baju tengah rendam, tumpang lalu, nak basuh baju..
Monday, February 18, 2013
Emosi itu perlu
Tajuk xde kena mengena pun. Tapi aku emosi gak la sebab kes kad touch n go tu, pastu pulak semalam kan last cuti, and aku tak sihat. So berganda keemosian itu.
But sampai tempat keja, aku rasa cam dah ok..Tak tau la sindrom apa, maybe sindrom takut nak masuk sekolah kot? wadehal lah kan? Tak paham dengan diri sendiri...
So far so good, first day yang so-so je...But have lotsa work to do. Normal.
I am now working on something. But asyiklah tak menjadi. Rasa nak try lagi, tapi macam banyak je belanja kat situ. Rugi.. Tapi takpe, masa senggang kita buat.. Kalau jadi InsyaAllah aku letak dalam blog. Cewah macamkan orang teringin nak tengok. Orang kraf tangan, aku 'keras tangan' so bila buat benda sikit dah rasa best gila kalau benda tu menjadi. Kalau tak jadi rasa down macam sekarang la... Rasa macam diri ni hopeless, useless and berbagai less lagi la.
Ops, dah nak dekat pkul 2..time to go to class!
But sampai tempat keja, aku rasa cam dah ok..Tak tau la sindrom apa, maybe sindrom takut nak masuk sekolah kot? wadehal lah kan? Tak paham dengan diri sendiri...
So far so good, first day yang so-so je...But have lotsa work to do. Normal.
I am now working on something. But asyiklah tak menjadi. Rasa nak try lagi, tapi macam banyak je belanja kat situ. Rugi.. Tapi takpe, masa senggang kita buat.. Kalau jadi InsyaAllah aku letak dalam blog. Cewah macamkan orang teringin nak tengok. Orang kraf tangan, aku 'keras tangan' so bila buat benda sikit dah rasa best gila kalau benda tu menjadi. Kalau tak jadi rasa down macam sekarang la... Rasa macam diri ni hopeless, useless and berbagai less lagi la.
Ops, dah nak dekat pkul 2..time to go to class!
Sunday, February 17, 2013
Kad Touch N Go
Kad TNG aku tercicir. Maybe time g himpunan guru muda tu kot. Sedih ok, sebab kad tu cantik, gambar mytv3 lagi...
Seriously aku emosi bila dapat tau xde dengan aku..
Ok nak sambung nangis..
Seriously aku emosi bila dapat tau xde dengan aku..
Ok nak sambung nangis..
Friday, February 15, 2013
Tacing..
Cousin aku tacing pulak ngan aku sebab aku tak inform dia pasal satu benda.
Xtau la, perlu ke inform?
Macam tak perlu..
Tapi bagi orang lain rasa perlu..
Tapi sebelum ni kalau takat hal-hal kecik orang inform nanti cakap 'Ala, yang tu pun nak bagitau'.
Leceh. Semua hati nak kena jaga, last2 diri sendiri yang tacing sebab dah kecikkan hati orang lain.
Diri sendiri yang rasa tak best..
Tak semua benda kita rasa remeh, tapi orang lain pun akan rasa remeh jugak..
Tak semua benda kita rasa hal besar, tapi bagi orang benda tu benda kecik..
Nak tacing? Suka hati la, aku malas nak pikir.
Xtau la, perlu ke inform?
Macam tak perlu..
Tapi bagi orang lain rasa perlu..
Tapi sebelum ni kalau takat hal-hal kecik orang inform nanti cakap 'Ala, yang tu pun nak bagitau'.
Leceh. Semua hati nak kena jaga, last2 diri sendiri yang tacing sebab dah kecikkan hati orang lain.
Diri sendiri yang rasa tak best..
Tak semua benda kita rasa remeh, tapi orang lain pun akan rasa remeh jugak..
Tak semua benda kita rasa hal besar, tapi bagi orang benda tu benda kecik..
Nak tacing? Suka hati la, aku malas nak pikir.
Wednesday, February 13, 2013
Layang-layang
Aku malu nak cakap.... Tapiiiiii nak cakap jugak. kahkah. Aku memang tak reti main layang-layang.. Dulu kan kalau nak buat layang-layang ayah aku buatkan pakai kertas sokabar, gam2, buat eskor, ikat and aku lari. Sampai ke sudah tak naik2 pun. Haha. Serious tak reti.
Aku ingat ayah aku tak pandai buat, jadi aku pun beli la layang-layang kat kedai yang warna warni satu 3posen tu... Sekaliiii tak naik juge. Ai is keciwaaa.
Time dekat matrik dulu, aku ada masuk pertandingan wau dan layang-layang. Dengan Encik Bos. Tapi aku merajuk di pertengahan jalan. Wau dah siap, tapi dia lambat sangat sampai kat tempat bertanding, aku malas tunggu lalu kutitipkan wau tu pada kawan aku. wau tu takleh naik pun, tapi layang-layang boleh. Tapi aku tak terlibat pun dengan pembuatan layang-layang. Aku just tolong dia buat wau, tu pun sume dia buat, sampai la lekat kertas je aku yang buat. Kahkah.. Tapi menang kau. Bukan sebab apa, yang bertanding wau tu 2 group je, pastu group aku ngan Encik Bos ni wau kaler2, group lagi satu tu kaler hitam, ditambah pulak hakim tu kawan aku..harusla menang kan..
Sampai la sekarang, aku tak reti2 main lelayang. Sedih kan? Even keluar, cakap dengan Encik Bos nak main layang-layang dia buat derk je kat ai. Aku rasa sebab dia buat derk tu sebab dia malu kot.. Kang semua orang tengok aku ni terkial2 main, buat malu dia je. tapi tak ngape, nanti bila aku ada anak, pertama sekali aku nak dia pandai main layang-layang dulu. Pandai kayuh basikal kendian. Boleh camtu?
Aku ingat ayah aku tak pandai buat, jadi aku pun beli la layang-layang kat kedai yang warna warni satu 3posen tu... Sekaliiii tak naik juge. Ai is keciwaaa.
Time dekat matrik dulu, aku ada masuk pertandingan wau dan layang-layang. Dengan Encik Bos. Tapi aku merajuk di pertengahan jalan. Wau dah siap, tapi dia lambat sangat sampai kat tempat bertanding, aku malas tunggu lalu kutitipkan wau tu pada kawan aku. wau tu takleh naik pun, tapi layang-layang boleh. Tapi aku tak terlibat pun dengan pembuatan layang-layang. Aku just tolong dia buat wau, tu pun sume dia buat, sampai la lekat kertas je aku yang buat. Kahkah.. Tapi menang kau. Bukan sebab apa, yang bertanding wau tu 2 group je, pastu group aku ngan Encik Bos ni wau kaler2, group lagi satu tu kaler hitam, ditambah pulak hakim tu kawan aku..harusla menang kan..
Sampai la sekarang, aku tak reti2 main lelayang. Sedih kan? Even keluar, cakap dengan Encik Bos nak main layang-layang dia buat derk je kat ai. Aku rasa sebab dia buat derk tu sebab dia malu kot.. Kang semua orang tengok aku ni terkial2 main, buat malu dia je. tapi tak ngape, nanti bila aku ada anak, pertama sekali aku nak dia pandai main layang-layang dulu. Pandai kayuh basikal kendian. Boleh camtu?
Tuesday, February 12, 2013
Dal wau alif ta
Emosi lately. Pasal benda dal wau alif ta ni la. Baru ku tahu tingginya langit bila pakai kereta ni. walaupun kereta nasional, murah, tapi sakitnye tetap terasa. Dikala orang dapat seronok2 bergumbira bercuti, daku menahan rasa menyimpan duit untuk servis dan roadtax. Tensi mak nak.
Adoila, tapi nak buat macam mana kan, benda kita nak pakai. Terpaksa la relakan duitku pergi... Nampaknya aku kena bertungkus lumus menyimpan duit untuk masa akan datang. sehari seposen.. boleh? Melampau sangat kan sehari seposen. Tapi akan ku cut duit untuk berjoli..hihihih
Adoila, tapi nak buat macam mana kan, benda kita nak pakai. Terpaksa la relakan duitku pergi... Nampaknya aku kena bertungkus lumus menyimpan duit untuk masa akan datang. sehari seposen.. boleh? Melampau sangat kan sehari seposen. Tapi akan ku cut duit untuk berjoli..hihihih
Subscribe to:
Posts (Atom)